
İçine kıvrılıp yeşerdiği saksıdan boy vermeye başlayınca etrafını gördü. Gözünün görebildiği kadar bakınıyor ama soğuk duvardan başka bir şey göremiyordu. Kafasını göğe kaldıracak kadar boynu uzamamıştı. Boyun vermek ile boy vermek farklı şeylerdi. Boy uzun...

Gayret, bir bisikletin zincirindedir. Pedal, zincir ve tekerlekler arasındaki mekanizmayı çözen insan, aslında hayatın işleyişine dair de birkaç şey öğrenmiş sayılır. İlk duruşun adı: Day day. Önce beden öğreniyor dengeyi, sonra zihin anlamı etiketliyor. İlk...

“Bazen boşluğu anlamak için içinden geçmek gerekir” İnsanın hayatında varmış gibi görünen ama gerçekte çoktan yok olmuş şeyler üzerine düşünüyorum. Böyle bir düşünce insanın aklına nasıl gelir? Bu sorunun kendisi bile ayrı bir konu. Geçen...

İnsanın en temel takıntılarından biri, belki de en kaçınılmazı: anlam arayışı. Kendimi bir labirentte kaybolmuş hissettiğimde, dönüp dolaşıp her daim vardığım o merkez nokta… İnsanın neredeyse her saniye otomatik olarak uyguladığı ama üzerine oturup çok...

Evrenin kumaşına işlenmiş büyük bir desenin küçük bir motifiyim ben. Evrenin desenini çok merak etsem de bunu görmek mümkün değil. Sabah, oğlumun izlediği çizgi filmde dünyada kaç çeşit hayvan türü olduğunu bulmaya çalışıyorlardı. Kahvaltı hazırlarken...

Kolektif bilinçaltının zihnimdeki gölgesi beni her daim diken üzerinde yaşamaya zorluyor. Kaygı kataloğumda, nereden geldiğini bir türlü anlamadığım çeşit çeşit kart var. Örneğin “korku kaygısı” diye bir şey var. Bu çok anlamsız görünüyor ama var...

Bugün on Nisan. Belki hayatımda yeni bir başlangıçtır da haberim yoktur. Evet, bundan sonraki hayatımın ilk günü, o doğru. Bu cümle uzun yıllar boyunca beni rahatlatan ve motive eden bir cümle olmuştur. Bundan sonraki hayatım…...

“Bazen boşluğu anlamak için içinden geçmek gerekir” İnsanın hayatında varmış gibi görünen ama gerçekte çoktan yok olmuş şeyler üzerine düşünüyorum. Böyle bir düşünce insanın aklına nasıl gelir? Bu sorunun kendisi bile ayrı bir konu. Geçen...

İnsanın en temel takıntılarından biri, belki de en kaçınılmazı: anlam arayışı. Kendimi bir labirentte kaybolmuş hissettiğimde, dönüp dolaşıp her daim vardığım o merkez nokta… İnsanın neredeyse her saniye otomatik olarak uyguladığı ama üzerine oturup çok...

Evrenin kumaşına işlenmiş büyük bir desenin küçük bir motifiyim ben. Evrenin desenini çok merak etsem de bunu görmek mümkün değil. Sabah, oğlumun izlediği çizgi filmde dünyada kaç çeşit hayvan türü olduğunu bulmaya çalışıyorlardı. Kahvaltı hazırlarken...

Kolektif bilinçaltının zihnimdeki gölgesi beni her daim diken üzerinde yaşamaya zorluyor. Kaygı kataloğumda, nereden geldiğini bir türlü anlamadığım çeşit çeşit kart var. Örneğin “korku kaygısı” diye bir şey var. Bu çok anlamsız görünüyor ama var...

Bugün on Nisan. Belki hayatımda yeni bir başlangıçtır da haberim yoktur. Evet, bundan sonraki hayatımın ilk günü, o doğru. Bu cümle uzun yıllar boyunca beni rahatlatan ve motive eden bir cümle olmuştur. Bundan sonraki hayatım…...